مراد از« مطلقه‏» شمول این مسؤولیت است که برای تامین مصالح و تضمین عدالت، همه ابعاد مصالح مردمی را فرا می‏گیرد. که فقیهان پیشین به جای واژه مطلقه از عامه استفاده می‏کرده‏اند.

در مقابل این شمول و مطلق بودن ولایت، ولایت‏های دیگری نیز وجود دارد که جهات خاصی در آنها مورد نظر است، مثل ولایت پدر در امر ازدواج دختر، ولایت پدر و جد در تصرفات مالی فرزندان نابالغ، ولایت وصی یا قیم شرعی بر صغار و. ..

بنابر این مقصود از طلاق، گسترش دامنه ولایت فقیه است و مسؤولیت اجرایی ولی فقیه در تمام احکام انتظامی اسلامی و در رابطه با تمامی ابعاد مصالح عمومی مردم می‏باشد و مانند دیگر ولایتها، یک بعدی نخواهد بود، از این رو مطلقه در برابر نسبی بودن است، یعنی اختیارات ولی فقیه به امور خاصی چون امور حسبیه محدود و مقید نیست.

امام خمینی می‏فرماید: مقتضای حدیث‏« العلماء ورثة الانبیاء علما وارث انبیاء هستند» این است که برای علما وراثت در هر چیزی، هم شان پیامبران باشد و از شؤون انبیاء، حکومت و قضاوت است، پس باید حکومت‏برای فقها به شکلی مطلق جعل و اعتبار گردد.

و در جای دیگر می‏فرماید: فقیهان، به سبب اجرای حدود الهی، جلوگیری از تجاوز و تعدی، حفظ اسلام از رکود و پوسیدگی و ممانعت از تغییر دادن آداب و احکام الهی امنای پیامبران هستند، پس فقها، تنها به جهت ویژگیهایی این چنین، امانتداران انبیاء و دژهای استوار اسلامند و این درست، تعبیر دیگر از ولایت مطلقه در مورد ایشان است.

منبع: پایگاه حوزه